ما، باورهای غلط و نتایج آن!

یادمه دبیرستان بودم یه مسابقه فوتبالی گذاشته بودن تو دبیرستان مون که ما هم رفتیم فینال! فینال باختیم و دروازه بان تیم حریف بعد از بازی اومد پیش من با یه حالت تمسخری برگشت گفت که تو همچین بازیکن خوبی هم نیستی فکر میکردم مارادونایی! تو اون بازی من یه گلم بهش زده بودم با اینکه باخته بودیم و من مونده بودم این چی میگه ما خودمون باختیم و عصبانی این هم اینجوری میگه! این خاطره ها خواستم بگم واسه اینکه به این برسم که بعضی مواقع ما دید اشتباهی نسبت به یک مسئله داریم بعد وقتی واقعیت رو میفهمیم دیگران تحقیر میکنیم و یا را مسخره و تضعیف میکنیم. خب دید تو اشتباه بوده من همون بودم اومدم تا بازی فینال یک گل هم بهت زدم بعد باختم! خب ایرادی برای من نیست تو فکر میکردی من یه درجه بالاتری دارم حال فهمیدی واسه خودت غول ساخته بودی! حالا این داستان امروز جامعه خودمونه من دارم میبینم طرف یه دید غلطی داشته نسبت به دین نسبت به دعا نسبت به زریح نسبت به مسجد حالا فهمیده که اون دیدش غلط بوده حالا که فهمیده اون حقایق اصلی رو میخواد تضعیف بکنه و زیر سوال ببره! رفیق من تو اشتباه میکردی وگرنه کجا نوشته که مثلاً زریح می خواد شفا بده مثلاً از آسمون یه شفایی نازل میشه. دعا هم شرایط داره شما تو کتاب های دبیرستان هم نگاه کنی دعا جانشین فعالیت انسان نیست اون جایی که انسان خودش میتونه انجام بده نیاز به دعا نداره میتونه یه لیوان آب بخوری خودت برو بخور اینجا جای دعا نیست. در واقع خدا از طریق اسباب و علل انسانی و طبیعی این دنیا میاد اون تاثیر دارو و شفا را انجام می دهد. شما برای رزق و روزی دعا کردی خدا کارت به کارت مستقیم به حسابت که نمیزنه بلکه به کارت برکت میده.

ولی امروز میبینیم این مساله ساده جور دیگه ست تو جامعه و دیده میشه یه عده دید اشتباهی داشتن در مورد دعا در مورد شفا دادن در مورد دین در مورد مسجد حالا که فهمیدن اشتباه بوده میان مسجد و دعا و شفا رو زیر سوال میبرن. در واقع مساله یی که این روزها دیدین خیلی پررنگ شده بحث فضای مجازی بوده! شما میبینید که کلی فعال تر شدن مردم تو فضای مجازی و اپلیکیشن و نرم افزار و اینترنت بیشتر استفاده میشه برای ارتباط! در واقع این خونه نشینی به این صورت بوده که فضای زندگیمون بیشتر مجازی شده تا حقیقی و حال و فضای مجازی در زندگی مردم نقش خیلی پررنگ تر و برجسته تری داره! در چنین فضایی حاکمیت هم خیلی مهمه و اینکه چه فرهنگی در فضای مجازی حکومت می کند و حکومت های حقیقی در فضای مجازی چقدر دارای قدرت و سیطره هستند و از این طریق میشه تا حدودی فهمید که این ویروس شاید آگاهانه به جامعه تزریق شده تا غیر از تاثیرات واقعی که داره، دنیا رو مجازی تر بکنه و افراد و گروه هایی که میخوان در فضای مجازی قدرت رو در دست داشته باشند قدرت خودشون بیشتر نشون بدن و از این فضا برای رسیدن به اهداف خودشان بهره ببرن. به نظرم کاری که ما میتونیم بکنیم اینکه اولا فهم مون رو نسبت به مسائل اصلاح بکنیم و دوم اگر فهمیدیم جایی قبلاً فهم اشتباهی داشتیم اون حقیقت رو زیر سوال نبریم و هر لحظه سعی کنیم خودمون رو زیر سوال ببریم و دانسته های خودمون رو اصلاح کنیم و منطقی برخورد کنیم با قضیه و مسئله آخر اینکه سعی کنیم در فضای مجازی همه رعایت اصول اخلاقی و فرهنگی رو بکنیم و سعی کنم قدرت مردمی رو در فضای مجازی حاکم کنیم و مرعوب نباشیم. سعی کنیم که محتوا تولید بکنیم و فعال باشیم. تاثیرگذار باشیم نه تاثیرپذیر! تا از این طریق زیر سیطره قدرت هایی که می خوان فضا را به نفع خودشان تغییر بدن قرار نگیریم انشاالله.