میناب فرزند جنوب

میناب فرزند جنوب ...

چهارشنبه سی و یکم تیر ۱۴۰۵ | 22:9 | علیرضا عطایی -

همیشه حتی از سنین پایین نظرم این بوده که وقتی اجماع حداکثری سر یه محور شکل میگیره میشه خروجی گرفت یه جای کار میلنگه البته بعضی وقت ها وضوح مساله باعث اجماع اکثریت مطلق میشه ولی در مابقی شرایط باید به تناسب موافق، مخالف و ممتنع داشته باشیم. حالا این روزا که ایران بازم مورد تهاجم دشمن‌ تروریست آمریکایی قرار گرفته و تمرکز حملات دشمن روی جنوب ایران قرار گرفته یه دفعه سیل توجه ها، استوری ها و سیل واکنش ها در فضای مجازی یه خرده برام شک برانگیز شد. وقتی با دقت بیشتری بهش فکر کردم چند دسته آدم رو تو این مواجهه تشخیص دادم. گروه اول اونایی که ایران رو دوست دارن و ناراحت از حمله به جنوب ایران با دیدن این تهاجم و واکنش های بقیه اونا هم به نوبه خودشون واکنش نشون دادن و حس همدلی شون رو با بقیه مردم به اشتراک گذاشتن. گروه دوم برای اعتراض به وضعیت موجود میان این استوری ها رو نشر میدن تا حال بد خودشون و میهن رو با بقیه به اشتراک گذاشته باشن و این دو گروه غرض و مرضی تو کارشون نیست ایده سیاسی هم ندارن ولی توجه هم به اینکه چ باید کرد در این شرایط و چ نباید کرد و اینکه انفعال یا این کنشگری شون چ تاثیری بر جامعه و کشور داره توجهی ندارن.

گروه سوم اما هوشمندانه سکوت کردن در زمان مدرسه میناب و ناوچه دنا و الان تسلیت به جنوب رو به اشتراک میذارن چون میخوان به حاکمیت این پالس رو بدن که اوضاع خرابه و مردم در عذابن؛ تنگه رو بده بره هسته یی و هر چی خواستن بده بره یه مذاکره بزن تنگ ش هر چی میگن بگو چشم شاید دو تا امتیاز هم گرفتی بالاخره هر چی باشه از جنگ و ویرانی بهتره. گروه چهارم اما از داغ جنوب حرف میزنن که بگن حاکمیت مقصره و بهتره در مسند حکومت دیگری باشه تا زخم کمتری به کشور برسه حتی حاضر هستن جامعه و مردم و کشور آسیب ببینن ولی دگرگونی‌ها سیاسی در سطح حاکمیت اتفاق بیوفته. گروه دیگری اما غصه دار داغ جنوب ایران هستن و عاشقونه مدافعان مملکت رو هم تحسین میکنن. ولی واقعا اینکه فارغ از اینکه با چ هدفی تسلیت میگی اصل تسلیت حس خوبی به آدم میده اما اینکه در پس این تسلیت هیچ نقدی به دشمن و آدمکشی ش نباشه و حتی یه نیشی به خودی ها بزنی خیلی آزار دهنده س بنظرم. اینکه بگی جان فداها رو بفرستین جنوب جلوی موشک دشمن هم جالبه آخه اونیکه الان داره از ایران دفاع میکنه در جنوب تو جنگ ۴۰ روزه و ۱۲ روزه و ... و در کل این نبرد تاریخی جلوی دشمن از وطن دفاع کرده همیشه جانفداهای ایران بودن کجا غرب گراها و غریب نوازان مدافع مرزهای ایران بودن که حالا آدرس جانفداها رو میدن آدرس کسانی که هميشه مدافع ایران بودن و هستن. نهایت حرف اینکه جنوب و شمال نداره ایران ایرانه و جون انسان ارزشمنده و نباید کشتن انسان ها رو در جهت افکار اعتقاد خودمون ارزشگذاری کنیم.