هرچه تبر زدی زخم نشد جوانه شد ...

این تشکر کردن در هر صورت بهترین واکنش میتونه باشه. نه چیزی ازمون کم میشه و نه ضرری واسمون داره میتونه مناعت طبع ما رو نشون بده و اگه نیت خیر داشته طرفمون که تشکر کردیم و حتی اگه دنبال دیگری دنبال نفع شخصی ش بوده بازم چیزی از دست ندادیم. اتفاقا این دید مثبت رو با این کار گسترش میدیم و کم کم حداقل دنیای دور و بر خودمون رو قشنگ تر میکنیم. بد نیست یاد بگیریم بعضی حرفا رو که شاید ظاهرش نیش دار باشه رو بشنویم و تحمل نقد داشته باشیم. حتی تحمل اینکه دیگری دو تا نیش کلامی هم بهمون بزنه و کمکی کرده باشیم تا بالاخره خودش رو تخلیه کنه حتی اگه مطمئن باشیم مقصر نیستیم که شاید هم اگه خوب نگاه کنیم شاید مقصر بوده باشیم یه کوچولو یا حتی بیشتر! اینم بذاریم به حساب نقد پذیری و بذاریم یه سری حرفا رد و بدل بشه و همش نشه که بخوایم یکطرفه قضاوت کنیم و یکطرفه حرف بزنیم و با یه مونولوگ داستان رو تموم کنیم بهتره اجازه بدیم تو یه فضای دوطرفه یه دیالوگ سازنده برقرار بشه! همه ی اتفاقات کوچیک و بزرگ دور و برمون میتونه درس زندگی برامون باشه! کاش همدیگه رو بیشتر دوست داشته باشیم! این دو روز دنیا هم سخت و آسون میاد و میره هیچ چیزی ارزش شکوندن دل یه آدمو نداره! گاهی شاید هیچوقت فرصت جبران نداشته باشم. با هم مهربون تر باشیم ...

نقطه سر خط ......